Kαι πάλι εδώ..

Είχα δώσει υπόσχεση στον εαυτό μου να μην σταματήσω να γράφω.. Τελικά όμως η ρουτίνα και οι υποχρεώσεις με νίκησαν και το μόνο που κατάφερνα ήταν να βρίσκω που και που μερικά λεπτά να επισκέφτομαι το μικρό μου καταφύγιο..

Ένα χρόνο πάλι μετά, το ΄χω τόσο πολυ ανάγκη να γράψω.. να ξεδιπλωθώ, να κλάψω. Πόσο πολύ πονάει το να ξέρεις πως κάνεις κάτι που δεν αγαπάς; Πόσο πολύ πονάει να μην αναγνωρίζει κανείς τις προσπάθειες και τους κόπους σου; Τελικά η δικαιοσύνη και η αλήθεια δύσκολα βρίσκουν τον δρόμο τους..

Προσεύχομαι.. με την όση πίστη μου απέμεινε!! Δεν κάνει να είμαστε και αχάριστοι.. Ο Θεός μου χάρισε δίπλα μου ένα υπέροχο άνθρωπο που με αγαπά και με στηρίζει, με βοηθά και νοιάζεται πολύ για ΄μένα.. Πόσο στεναχωριέμαι που τον στεναχωρώ όταν δεν είμαι στα καλύτερά μου..

Advertisements
Posted in Άποψη | Σχολιάστε

για ‘σένα.

Έχω πολύ καιρό να γράψω. Βέβαια ήξερα απο τότε ότι θα επιστρέψω και πάλι εδώ, σε αυτό το καταφύγιο που μπορώ με απλότητα και ειλικρίνια να μοιράζομαι, να τσαλακώνομαι εγώ η ίδια, να γελώ, να κλαίω, να μελαγχολώ, να νοσταλγώ, να ονειρεύομαι και κυρίως να αγαπώ. Την κάθε λεπτομέρεια. Μου έχει λείψει το συναίσθημα αυτό.

Οι μέρες περνούν και οι μήνες σιωπούν. Ο χρόνος τρέχει τελικά. Σβήνω τα κεριά και συνειδητοποιώ πως άλλος ένας κύκλος έχει κλείσει. Ένας κύκλος γεμάτος ανακατατάξεις, αλλαγές, εκπλήξεις, προσμονές, επιτυχίες, αποτυχίες. Και νέοι κύκλοι ανοίγουν δίνοντας ώθηση σε νέες ευκαιρίες, νέες προσμονές, νέα όνειρα. Και άλλωστε το δικαιούσαι.

Αλλά όταν έρθει η στιγμή, αναλογίζεσαι.. Το νιώθω βαθιά μέσα μου πως το χρωστάω στον εαυτό μου. Για όλα εκείνα τα χρόνια και τις στιγμές που δεν τον αγάπησα, δεν τον αγκάλιασα και δεν τον συγχώρεσα. Του το χρωστάω. Όμως, δύσκολο πράγμα η συγγνώμη. Λέξη με τεράστιο συναισθηματικό βάρος, ίσως ασήκωτο για πολλούς. Κάθε φορά που τη λες απαρνιέσαι ένα τμήμα του εγώ σου. Τη στιγμή που την ξεστομίζεις κοιτάζοντας τον άλλο κατάματα στα μάτια γκρεμίζεται ένα κομμάτι του εγωισμού σου και το εμείς έρχεται πιο κοντά. Τα χρόνια όμως πέρασαν και οι συγγνώμες λιγόστεψαν..

Λιγόστεψαν οι συγγνώμες… Πόσες φορές έβγαλες τον εαυτό σου για να φορέσεις κοστούμια δανεικά ή ξένα; Να μπείς σε καλούπια και να παίξεις ρόλους που δεν σου ταιριάζουν; Άστο. Μην μετρήσεις. Γάμα το. Δήθεν για να αποδείξεις πως είσαι για τον άλλον πάντα εκεί, δήθεν για να μην πληγώσεις, δήθεν για να πάρεις μια θέση στη ζωή του. Και ο εαυτός σου; «Με ξέχασες» ψιθυρίζει. Σκούριασε. Σαν ρούχα στη ντουλάπα γεμάτα τρύπες απο σκόρο….

 

Posted in Άποψη | Σχολιάστε

Για να σε συναντήσω

Στην εποχή του δενξέρωτιθέλω, του ‘περνώ και μόνος μου καλά τα καταφέρνω μια χαρά’, στην εποχή της έλλειψης ασφάλειας και σιγουριάς, στην εποχή του πρέπει να είσαι τέλεια, μανεκέν και άψογη στο κρεβάτι, ψάχνεις να βρεις αυτό που θέλεις.

Εκείνος.

Της είπα να φύγει. Δεν είμαι για σχέσεις εγώ τώρα. Θέλω απλά να περνώ ευχάριστα. Είτε με φίλους σε καφετέριες και μπαράκια είτε με γκομενάκια σε φτηνά ξενοδοχεία. Δεν καταλαβαίνω. Γιατί να πρέπει  να δώσω περισσότερα απ’όσα θέλω; Γιατί να μην ζήσω τη ζωή μου ελεύθερος και ωραίος; Να αποφασίζω εγώ μονάχα για ‘μένα χωρίς να δίνω λογαριασμό σε κανένα; Εξάλλου ακόμα δεν έχω κατασταλάξει με το ποιος είμαι .. τι μου αρέσει, με τι θα ήθελα να ασχολούμαι. Της τα εξήγησα όλα.. Μεγαλώνουμε..  Η ζωή είναι πολύ μικρή για να περιορίζεσαι από τόσο νωρίς σε μια σχέση, στερούμενος όλες τις τρέλλες που θα ήθελες να κάνεις. Η αγάπη δεν είναι αρκετή. Ξύπνα χίπισσα.

Εκείνη.

Με κοίταξε στα μάτια και δευτερόλεπτα αργότερα έμπιξε το μαχαίρι όσο πιο βαθιά μπορούσε. Το σκάλιζε μετα μανίας να δει πόσο αντέχω.  Μου είπε να φύγω..  Δεν καταλαβαίνω. Αγαπιόμασταν. Χανόμασταν στον έρωτα για μέρες. Συζητήσεις, εστιατόρια, εκδρομές, ταξίδια. Ταξίδια που τώρα πια  χάθηκαν στο όνειρο, κι ας επιμένει ο Τ. Λειβαδίτης «Κι ἂν ἔρθει κάποτε ἡ στιγμὴ νὰ χωριστοῦμε, ἀγάπη μου, μὴ χάσεις τὸ θάρρος σου. Ἡ πιὸ μεγάλη ἀρετὴ τοῦ ἀνθρώπου, εἶναι νὰ ᾿χει καρδιά..». Μα οι ανθρώπινες καρδιές είναι το πιο όμορφο παιχνίδι, τελικά.  «Πενθώ τόν ήλιο καί πενθώ τά χρόνια που έρχονται. Χωρίς εμάς καί τραγουδώ τ’άλλα πού πέρασαν, εάν είναι αλήθεια».

Αυτοί.

Αστείοι που είναι οι άνθρωποι. Μάθαμε στην μοναξιά μας και ο κάθε θόρυβος μας πνίγει. Πάμε και καθόμαστε όσο πιο μακρυά μπορούμε ο ένας από τον άλλον. Σε αίθουσες αναμονής, σε λεωφορεία, σε τρένα. Στοιχιζόμαστε ο ένας πίσω από τον άλλον. Να μην αγγιζόμαστε. Ούτε καταλάθος.

Και στη ζωή μας τα ίδια σκατά.  Ψάχνουμε μια ζωή αυτόν που θα κάτσει δίπλα μας και στο τέλος συμβιβαζόμαστε με αυτόν που κάθεται είτε πίσω μας είτε μπροστά μας.

Τι να την κάνουμε την αγάπη. Θα έχουμε τους εαυτούς μας αν χρειαστεί. (ναι καλά..!!)

Aside | Posted on by | Σχολιάστε

Επικήδειος στην αγαπημένη μου Ανδριανούλλα

Όσο και να είναι κανείς προετοιμασμένος να δεχθεί τον θάνατο, τελικά πάντα τον πιάνει απροετοίμαστο.

Αγαπημένη μας γιαγιά,

Μαζευτήκαμε όλοι εδώ σήμερα για να σου φορέσουμε δύο άσπρα φτερά, να σε συνοδεύσουν στο νέο σου ταξίδι. Να σου πούμε πόσο πολύ σ’ αγαπάμε και πόσο σημαντική ήσουν όλα αυτά τα χρόνια στη ζωή μας. Σφίγγω την καρδιά μου για να σου απευθύνω δυο λόγια τώρα που εσύ φεύγεις απ’ αυτή.

Κόρη του Κυριάκου και της Μαρίας, από το Παλαιχώρι, αδελφή του Τοφή, του Γιωρκή, του Γιαννή, της  Ελένης, της Μελανής και της Σοφίας. Μητέρα της Μαρίας, του Παναγιώτη, της Σοφίας, της Παναγιώτας, του Κυριάκου και του Γιώργου. Με 22 εγγόνια και 16 δισέγγονα. Κανένα όμως δε ξεχώριζες. Κανένα δεν αντιμετώπιζες διαφορετικά. Ήσουν για όλους ο άνθρωπος μας. Ο άνθρωπος που μας συμβούλευε στα προβλήματα μας, στις δυσκολίες μας, στους καβγάδες μας. Με μια σου ματιά, μας μετέδιδες την ηρεμία και τη γαλήνη.

Ήσουνα πραγματικά σπουδαίος άνθρωπος γιαγιά. Εργατική απο μικρή, δούλεψες σ’ όλη σου τη ζωή με ζήλο και άπλετο χαμόγελο παρά τις τόσες δυσκολίες σου. Η σχέση σου με την εκκλησία και η πίστη σου στο Θεό δεν σε άφηναν να λυγίσεις. Ιδανικά που όποιος τα έχει δε χάνεται. Και με αυτά τα ιδανικά αγωνίστηκες να μεγαλώσεις παιδιά και εγγόνια. Αυτά σε κρατούσαν όρθια και σε γέμιζαν με αστείρευτη σοφία, ήθος, εξυπνάδα και επιμονή.

Καθόρισες τον τρόπο σκέψης μου, μου μετέδωσε αξίες και ιδανικά, με έμαθες πώς να αντιμετωπίζω τους ανθρώπους και τις ευαισθησίες μου, προκάλεσες τις ανησυχίες μου και το πνευματικό μου ταξίδι. Με έβαλες στην αυλή του Θεού κρατώντας μου το χέρι και μου δίδαξες αρετές όπως η υπομονή, η ανθρωπιά, η τιμιότητα και η αξιοπρέπεια.

Είμαστε όλοι τυχεροί που είχαμε εσένα για γιαγιά μας. Από σένα μάθαμε το σωστό και το πρέπον. Μπορεί το κάστρο να έπεσε γιαγιά, αλλά η σημαία μένει. Όλοι μας, θα προσπαθούμε να έχουμε φάρο και οδηγό τη δική σου πορεία. Να νιώθεις ήσυχη και να μην ανησυχείς για κανένα μας. Θα προσπαθήσουμε να παραμείνουμε ενωμένοι για να είμαστε αλύγιστοι όπως τις βέρκες στην ιστορία που μου ΄λεγες. “Όποιος προσπαθά εν χανει”, συνέχιζες.

Ένα μεγάλο ευχαριστώ από όλους εμάς.

Σε ευχαριστώ Θεέ μου για όσο μας την άφησες να την βλέπουμε, να την ακούμε και να την χαιρόμαστε. Τώρα σε παρακαλώ δέξου την στην ουράνια βασιλεία σου που τόσο αγάπησε και ποθούσε. Καλό Παράδεισο γιαγιά και ας είναι ελαφρύ το χώμα που θα σε σκεπάσει. Αιωνία σου η μνήμη.

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

You don’t need magic to disappear. All you need is a destination.

This gallery contains 38 photos.

Gallery | Σχολιάστε

Επειδή η αγάπη είναι γυμνή ας την προστατέψουμε!

 Επειδή η αγάπη είναι γυμνή ας την προστατέψουμε!

1η Δεκεμβρίου παγκόσμια ημέρα κατά του Aids..!!

Και επείδή οι αριθμοί κάποιες φορές έχουν την σημασία τους, μόνο στην Ελλάδα 1η Δεκεμβρίου 2013:

– 13.496 άνθρωποι στην Ελλάδα που ζουν με hiv
– 3.504 άνθρωποι που πάσχουν από aids
– 2.380 θανάτοι

‘Η αγάπη είναι γυμνή. Ας την προστατέψουμε!!’ στέλνει ταυτόχρονα σαν μήνυμα το ροκ μιούσικαλ ‘Rent’. Η ιστορία μιας ομάδας φτωχών και νέων καλλιτεχνών που αγωνίζονται να επιβιώσουν και να δημιουργήσουν στη Νέα Υόρκη, κάτω από τη σκιά του HIV / AIDS.

images

Εικόνα | Posted on by | Σχολιάστε

Παναγιώτης Κουφογιάννης – ‘We make things happen by actions not by wishing’

Πάντοτε είχα διαφορετική αντίληψη για τη μουσική. Σε ένα πόνο, σε μια χαρά η μουσική βρίσκεται πάντα κοντά σου. Σε εξιλεώνει, σε αναζωογονεί, σε ηρεμεί. Χιλιάδες καλλιτέχνες παγκοσμίως μετατρέπουν την αγάπη τους για τη μουσική σε στίχους, μελωδίες και τραγούδια ταξιδεύοντας τους ακροατές εκεί που θέλει η καρδιά τους.

Ένας απο αυτούς, ο κύπριος Παναγιώτης Κουφογιάννης, μόλις 26 ετών. Ερωτευμένος με την μουσική και την δημιουργία, απο μικρός ασχολείται με το τραγούδι, το πιάνο και τη κιθάρα. Η ιδέα του εξωτερικού δεν τον φοβίζει καθόλου, και με υποτροφία από τη Fullbright σε ηλικία 24 ετών αποφοιτά από το Berklee College of Music στη Βοστώνη με ειδίκευση στο voice performance και songwriting.

429720_10152671740440249_901933693_n

Με την ιδιαίτερη χροιά του, και με τραγούδια που ζητάει η εποχή μας, ο Παναγιώτης ερμηνεύει κομμάτια γνωστών τραγουδιστών και τα αναρτά στο δικό του youtube channel και στη προσωπική του σελίδα στο facebook. Παράλληλα συνθέτει δικά του κομμάτια και τα ερμηνεύει. Αυτή την περίοδο συνεργάζεται με διάφορους καλλιτέχνες και συγκροτήματα από τη Νέα Υόρκη ως παραγωγός και στιχουργός.

Τον ελεύθερό του χρόνο τον περνά παίζοντας fifa, παρακολουθώντας ταινίες και σειρές με τις οποίες παθιάζεται ή διαβάζοντας βιβλία. Για τους φίλους του είναι το γνωστό πειραχτήρι μιας και του αρέσει να πειράζει συνεχώς κόσμο.

Ο Παναγιώτης μας μιλά αποκλειστικά και μας αφήνει να τον γνωρίσουμε..

«Δε θυμάμαι συγκεκριμένα απο πότε ξεκίνησα να τραγουδώ. Απο τον καιρό που θυμάμαι τον εαυτό μου ήμουν πάντα σε επαφή με τη μουσική, το τραγούδι και την συγγραφή στίχων. Η μαμά μου λέει πως μικρός δεν έχανα καμία ευκαιρία να τραγουδώ σε τραπέζια και γιορτές. Το γεγονός ότι και η μεγαλύτερή μου αδελφή ξεκίνησε να ασχολείται με τη μουσική ήταν για ‘μένα άλλο ένα ερέθισμα που με ώθησε να ακολουθήσω και εγώ τη μουσική που πάντα αγαπούσα.  Πλέον με έχει γίνει απαραίτητη 24ώρες το 24ωρο. Για ‘μένα η μουσική λειτουργεί κυρίως ως σκοπός. Είναι σπουδαίο να ξέρεις ότι η κάθε σου δημιουργία μεταφέρει μηνύματα, αγγίζει συναισθήματα. Έτσι μόνο μπορεί κάποιος να ξεχωρίσει και παράλληλα να βελτιωθεί. Το σίγουρο είναι πως χρειάζεται σκληρή δουλειά και να μην φοβάσαι να ακούς την άποψη του κόσμου.

197315_10150474270970249_747368_n

Δεν με εκφράζει συγκεκριμένα κάποιο είδος μουσικής. Όταν γράφω στίχους ή επιλέγω κομμάτια να ερμηνεύσω κινούμαι περισσότερο σε πιο acoustic pop και rock ύφος, εντούτοις στα lives μου τραγουδώ τα πάντα. Ένα καλό τραγούδι μπορεί να είναι και λαϊκό, και πόπ και έντεχνο. Αρκεί να ξεχωρίσει. Πηγή έμπνευσής μου πλέον δεν είναι μόνο πετυχημένοι μουσικοί. Ό,τιδήποτε, ακόμα και κάτι ασήμαντο μπορεί να αποτελέσει πηγή έμπνευσης γιατί απλά σχετίζεται με αυτό που κάνεις. Πολλά είναι τα άτομα που με στήριξαν και με δίδαξαν, αλλά η προσωπική μου άποψη είναι ότι ο πιο καλός δάσκαλος και η καλύτερη πηγή έμπνευσης είναι ο εαυτός μας. Φράση ειπωμένη απο τον υπέρτατο Charlie Sorrento.

Προσωπικά είμαι fan του punch line και προσπαθώ να το χρησιμοποιώ στη δουλειά μου. Πιστεύω πως μια συγκεκριμένη λέξη, φράση ή στίχος μπορούν να κάνουν ένα κομμάτι σου να ξεχωρίσει. Σίγουρα το στυλ του κάθε ανθρώπου είτε που τραγουδά είτε που ντύνεται μπορεί να εκφράζει το χαρακτήρα του. Παρ’όλα αυτά, είναι λάθος να μπαίνουμε σε στερεότυπα τύπου τραγουδά ποπ άρα είναι άφωνη/ος ή ντύνεται πιο punky άρα είναι κάπως αλλόκοτος. Δεν είμαι της άποψης ότι ένας τραγουδιστής πρέπει να είναι και καλός μουσικός, εντούτοις είναι γεγονός ότι θα είναι πιο καλός εάν είναι και μουσικός, ή εαν έχει μουσικότητα καλύτερα. Σαν Παναγιώτης δύσκολα θα ενθουσιαστώ με άτομο που απλά τραγουδά χωρίς να έχει καθόλου μουσικές ικανότητες και γνώσεις γιατί απλά οι μουσικές γνώσεις είναι αυτές που καθορίζουν το στύλ ενός τραγουδιστή.

482716_10152725662105249_1544949169_n

Πως φαντάζομαι τον εαυτό μου σε 10 χρόνια; Θα ήθελα να φτάσω σε ένα σημείο που να είμαι αρκετά γνωστός και ο κόσμος να αναγνωρίζει και να εκτιμά το ταλέντο μου και τη δουλειά μου. Για ‘μένα θα ήταν επίτευγμα αν γινόμουν πηγή έμπνευση για πολύ κόσμο. Για το λόγο αυτό, κυριότερος μου στόχος το διάστημα αυτό είναι να μεγαλώσει όσο πιο πολύ το youtube channel μου. Το διαδίκτυο βρίσκεται πλέον παντού οπότε εάν το channel πάει καλά θα είναι είναι μεγάλο επαγγελματικό βήμα. Θα ήθελα πολύ να είχα την ευκαιρία να παρουσιάσω τη δουλεία μου σε άλλες χώρες και κυρίως στην Αμερική εαν είχα την ευκαιρία λόγω του ότι το κοινό εκεί είναι πολύ μεγάλο και οι ευκαιρίες απαιριόριστες.

Χμμ.. Να ευχηθώ κάτι σαν Παναγιώτης..! Eμμ.. Δεν μου αρέσουν οι ευχές..! Είμαι της άποψης ότι ‘we make things happen by actions not by wishing΄. Για το λόγο αυτό, ο καθένας ας έχει στο μυαλό του τη φράση ‘carpe diem’. Ζούμε το σήμερα, απολαύστε το!!!»

Απολαύστε τον Παναγιώτη και επικοινωνήστε μαζί του μέσω των πιο κάτω ιστοσελίδων:
http://www.youtube.com/PanAndMusic
https://www.facebook.com/PanAndMusic

Βίντεο | Posted on by | Σχολιάστε